Pages

Sunday, 12 February 2012

സന്തോഷ്‌ പണ്ഡിറ്റിന്റെ പ്രസക്തി
   ആരൊക്കെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും സന്തോഷ്‌ പണ്ഡിറ്റ്‌ എന്ന വ്യക്തി മലയാള സിനിമയിലും സമൂഹത്തിലും ഒരു ചര്‍ച്ചാ വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. അത് നിഷേധിക്കാന്‍ കൊടി കെട്ടിയ സിനിമാക്കര്‍ക്കോ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കോ
കഴിയില്ല.എന്നാല്‍ സന്തോഷ്‌ പണ്ഡിറ്റ്‌ അവകാശപ്പെടുന്ന പോലെ അദ്ദേഹം മികച്ച സിനിമയാണോ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ളത് എന്ന ചോദ്യത്തിനു അല്ല എന്ന് മാത്രമേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ.
   സന്തോഷ്‌ പണ്ഡിറ്റിന്റെ രംഗ പ്രവേശനത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രസക്തി മറ്റു ചില കാര്യങ്ങളിലാണ് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. സിനിമ കണ്ടിട്ടുണ്ട് എന്നതൊഴിച്ചാല്‍ സിനിമയുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത അദ്ദേഹം ഒരു സിനിമ എടുക്കാന്‍ കാണിച്ച ആത്മ വിശ്വാസം ശ്ലാഘനീയം. കഴിവുള്ള എത്രയോ പേര്‍ ആത്മ വിശ്വാസത്തിന്റെയോ തോലിക്കട്ടിയുടെയോ

കുറവ് കാരണം പരാജയപ്പെട്ടതും തകര്‍ന്നതുമായ കഥകള്‍ എത്ര കേട്ടിരിക്കുന്നു!. കീറാമുട്ടികളെ സമചിത്തത കൊണ്ടും ലാളിത്യം കൊണ്ടും നേരിടാന്‍ പറ്റാത്തത് ഈ തകര്ച്ചകള്‍ക്ക് പിറകിലുള്ള ഒരു കാരണമായി തോന്നുകയാണ്‌. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇത്തരം കഴിവുകളാണ് സിനിമയെക്കാള്‍ എടുത്തു കാണുന്നത്. ആ തരത്തിലുള്ള കഴിവുകള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് ശരിക്കും

മുതല്‍ക്കൂട്ട് തന്നെയാണ്. കമ്പോള വത്കരണത്തിന്റെയും കുത്തകകളുടെയും ഈ കാലത്ത് കലാ പരമായി വളരെ മികച്ചത് എന്ന ഒരു ആമുഖം ഇല്ലാതെ തന്റെ പരിമിതികളില്‍ നിന്ന് കൊണ്ടു അദ്ദേഹത്തിന് ശ്രദ്ധ നേടാനായി. പരസ്യ വ്യവസായത്തിന്റെ കാര്യമെടുത്താല്‍ അത് നില നില്‍ക്കുന്നത് തന്നെ ഇത്തരം കഴിവുകളുടെ ബലത്തിലാണ് എന്ന് കാണാം. ശ്രധ്ധിക്കപ്പെടാന്‍

അവര്‍ക്ക് വന്‍ മുടക്ക് മുതല്‍ ആവശ്യമായി വരുന്നു. അതെ പോലെ, മാധ്യമ പടയുടെയും സിനിമ പ്രതിനിധികളുടെയും മുന്നില്‍ മുട്ട് മടക്കാതെ ഏകനായി സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു. ഇവിടെ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും സ്വന്തം പരിമിതികള്‍ ജാള്യത്താല്‍ മറച്ചു വെക്കുന്നത് കണ്ടില്ല. എന്നാല്‍ ഈ കഴിവുകള്‍ തന്നെയും എത്ര കാലം അദ്ദേഹത്തിനു നില

നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയുമെന്നത് കാലവും അദ്ദേഹവും തെളിയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
   സിനിമ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ തുടക്കം മുതല്‍ ഒടുക്കം വരെ സ്വാഭാവികമായി ഒരു പുതു മുഖം സിനിമ പിടിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാവുന്ന ഒട്ടനവധി പ്രതിബന്ധങ്ങള്‍ തരണം ചെയ്തതിനു പുറമേ അദ്ദേഹം നേരിടേണ്ടി വന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിബന്ധം മലയാളി സമൂഹത്തിലെ വലിയ ഒരു ഭാഗം അദ്ദേഹത്തോട് കാണിച്ച കടുത്ത എതിര്‍പ്പ് ആയിരുന്നു. ചുരുക്കം ചിലര്‍ അദ്ദേഹത്തോട് അസൂയ, അസഹിഷ്ണുത, സ്വഭാവ ഹത്ത്യ തുടങ്ങിയവ ചെയ്തു എന്നും അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഒരു മുഖാമുഖത്തില്‍ കണ്ടതായോര്‍ക്കുന്നു. സമൂഹം വിഡ്ഢികളല്ല, സിനിമയില്‍ നിന്ന് സമൂഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന പലതും കിട്ടാതാവുമ്പോള്‍ സമൂഹം പ്രതികരിക്കുന്നു. അത് ഒരു വ്യക്തിക്കും തള്ളിക്കളയാന്‍ പറ്റില്ല.സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതികരണം അളന്നു തൂക്കി വിലയിരുത്താന്‍ കാലാ കാലങ്ങളായി തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മത്സരിക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിക്ക് പോലും കൃത്ത്യമായി സാധിക്കാറില്ല. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവുകളെ സമൂഹം സൂക്ഷ്മമായോ സ്ഥൂലമായോ വിലയിരുത്തി എന്ന് വേണം അനുമാനിക്കാന്‍. പല എതിര്‍പ്പുകള്‍ അദ്ദേഹം നേരിടേണ്ടി വന്നുവെങ്കിലും സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതികരണത്തിന്റെ ആകെത്തുക പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത വണ്ണമുള്ള ഒരു പ്രോത്സാഹനം ആയിരുന്നു എന്നാണ് നമ്മള്‍ കണ്ടത്. 
  കലാമൂല്യം വച്ചളന്നു നോക്കുകയാണെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമ വലിയ സ്ഥാനമൊന്നും അര്‍ഹിക്കുന്നില്ല. കലാ മൂല്യത്തിന്റെ അളവുകോല്‍ ആപേക്ഷികമാണ്. ഇവിടെ ഒരിക്കലും ഒരു വിധി കര്ത്താവാവാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, ആ ഒരു നിലയിലുള്ള അറിവോ പാടവമോ ഇല്ല താനും. എന്നാല്‍ ഈ ഒരു പ്രതിഭാസത്തോടുള്ള പ്രതികരണം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍

ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മേല്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് പ്രോത്സാഹനപരമായ ഒരു സമീപനമുണ്ടായി എന്നത് കൊണ്ടു അദ്ദേഹം ഒരു മികച്ച സിനിമ പ്രവര്‍ത്തകനോ സംവിധായകനോ ആവുന്നില്ല. അതിനു അദ്ദേഹം വീണ്ടും വീണ്ടും കലാമൂല്യമുള്ള നല്ല സിനിമ എടുത്തു വിജയിപ്പിച്ചു കാണിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
  അദ്ദേഹം ഒരു മാതൃകാ പുരുഷനോ ഒരു നല്ല സിനിമാ സംവിധായകനോ അല്ലായിരിക്കാം. പക്ഷെ  അദ്ദേഹം സമൂഹത്തിന്റെ തണലില്‍ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു വളര്‍ച്ചയ്ക്ക് ആത്മാര്‍ഥമായി ശ്രമിച്ച ഒരു വ്യക്തിയാണ്. തെറ്റായ മാര്‍ഗങ്ങള്‍  അവലംബിച്ച്ചതായി കേട്ടിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിജയം ആശയപരമായെങ്കിലും, കഴിവുള്ള പ്രതിഭകളെ തടസ്സങ്ങള്‍ നീക്കി പുറത്ത് വരാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചേക്കാം. വ്യവസ്ഥാപിത മാര്‍ഗങ്ങള്‍ നിരാശപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ ന്യായമായ മറ്റു മാര്‍ഗങ്ങള്‍ കണ്ടെത്താന്‍ അവര്‍ക്ക്

പ്രചോദനമായേക്കാം. എതിര്‍പ്പുകള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, വ്യക്തി ഹത്യ ചെയ്യുന്നതിന് പകരം അര്‍ഹിക്കുന്ന മാന്യതയോടെ ആ പടത്തിന്റെ ഗുണദോഷങ്ങള്‍ വിശകലനം ചെയ്തു തള്ളുകയോ കൊള്ളുകയോ ചെയ്യാമല്ലോ. അതല്ലേ ഒരു ആരോഗ്യമുള്ള സമൂഹത്തിനു അതിലെ വ്യക്തികളോട് ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു നല്ല കാര്യം?

Monday, 16 January 2012

ഒരു ശബരിമല യാത്ര

കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങളിലും മകര വിലക്കിന് മുമ്പായി ഞാന്‍ ശബരി മലയില്‍ പോയിട്ടുണ്ട്. വന്‍ തിരക്കായിരുന്നെന്നു പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. കഴിഞ്ഞ തവണ പോയപ്പോള്‍ ഞാനും അനിയനും കൂടി തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു ക്ഷേത്രത്തില്‍ വച്ച് കെട്ട് നിറച്ചു ബസ്‌ കയറി പോവുകയായിരുന്നു. പമ്പയില്‍ കുളിച്ചു മല കയറാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ രാത്രി 7 30 ആയിട്ടുണ്ട്‌. ഇടയ്ക്കിടെ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിരക്കിനിടയില്‍ പല പല ശ്രദ്ധേയ സംഭവങ്ങള്‍.ഗ്യാസ് സിലിണ്ടറും തലയിലേറ്റി ഒറ്റയ്ക്ക് അതിവേഗം മല കയറുന്ന ചിലര്‍. ഡോളി എന്ന് വിളിക്കുന്ന മഞ്ചത്തില്‍ ആളുകളെ ചുമക്കുന്നവര്‍. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചവിട്ടിപ്പോയാലോ തിരക്ക് കാരണം മുന്നിലുള്ള ആളുടെ മേലേക്ക് ഒന്ന് വീഴുക തന്നെ ചെയ്താലോ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച നീരസമോ, മൂക്കതുള്ള ശുന്റ്ടിയോ ഇല്ലാതെ സ്വാമീ എന്ന് ഉറക്കെയുള്ള ഒരു വിളിയിലൂടെ മാത്രം മനുഷ്യ സഹജമായ പ്രതികരണം നടത്തുന്ന ചിലര്‍.
ബാരിക്കേഡുകള്‍ കെട്ടിയാണ് മലമുകളില്‍ തിരക്ക് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌. ശബരിമലയില്‍ ഡ്യൂട്ടി ഉള്ള പോലീസുകാരെ  പോലീസു അയ്യപ്പന്മാര്‍ എന്നും വിളിച്ചു പോരുന്നു. എന്നാലും തിരക്കുള്ള സമയത്ത് അവരുടെ ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പടി കാണാം. എങ്കിലും അവരുടെ സേവനം വളരെ ശ്രദ്ധേയവും അത്യന്താപെക്ഷിതവും ആണ്. ബരിക്കേട്‌ കെട്ടിയ സ്ഥലം മുതല്‍ പലയിടത്തും ചെളിയിലും മറ്റും ചവിട്ടി നിന്നും അരിച്ചു അരിച്ചു നീങ്ങി അവസാനം നടപ്പന്തളിലെക്കെതുമ്പോള്‍ പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് 7 മണി. പതിനെട്ടാം പടി കയറി പിന്നീട് കുളിയും നെയ്യഭിഷേകവും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു അരവണയും മറ്റും വാങ്ങി കുറച്ചു ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു മലയിറങ്ങി.
പമ്പയില്‍ വര്മ്പോഴുള്ളത്തിലും കൂടുതലായിരിക്കുന്നു തിരക്ക്. ഒരു ഘട്ടത്തില്‍ ചിലര്‍ മനപൂര്‍വം തള്ളു സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന സംശയം വന്നപ്പോള്‍ ഉറക്കെ ബഹളം വെക്കേണ്ടി വന്നു. ഇത്തരം ഘട്ടത്തില്‍ തള്ളല്‍ തുടങ്ങുന്ന ആളുകള്‍ക്ക് നിയന്ത്രിക്കവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിക്കും അതിന്റെ ഫലം. വീണ്ടും മഴ. കിലോ മീറ്റെരുകളോളം നീളുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ നിര നടന്നു കഴിഞ്ഞു, പതനംതിട്ടയ്ക്കുള്ള ബസ്‌ കിട്ടി. ബസില്‍ ഇരുന്നതും ക്ഷീണം കാരണം ഉറങ്ങിപ്പോയി.കുറെ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എങ്ങനെയോ ഉണര്‍ന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ ബസ്‌ അധിക ദൂരം നീങ്ങിയിട്ടില്ല. ബ്ലോക്ക്‌ തന്നെ.  
പത്തനംതിട്ട ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ രാത്രി 8 45 . അവിടെ ഒരു രേസ്ടോരണ്ടില്‍ കയറി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ തിരുവനന്തപുരതിനുള്ള അവസാനത്തെ ബസ്‌ പോയി. പിന്നെ പമ്പയില്‍ നിന്ന് വല്ല ബസും സമയം തെറ്റി വന്നെങ്കില്‍ ആയി എന്ന് ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞു. കാത്തിരുന്ന് ലോക്കല്‍ ബസ്‌ മുഴുവന്‍ സര്‍വീസ് നിര്‍ത്തി. ഇനി ഇപ്പൊ അടൂരോ മറ്റോ പോയി ബസ്‌ മാറിക്കയരുവനുള്ള സാധ്യതയും അടഞ്ഞു. അനിയനെ തലശ്ശേരിയിലേക്ക് അയക്കണം എന്നിട്ട് എനിക്ക് തിരുവനന്തപുരം പോവണം. പിറ്റേന്ന് ഓഫീസില്‍ പോവണം. സമയം 11 കഴിഞ്ഞു. ബസില്‍ ഉറങ്ങമെന്നാണ് എന്റെ പ്രതീക്ഷ.
പിന്നീട് തിരുവനന്തപുറത്തേക്കുള്ള ഒരു ബസ്‌ കിട്ടി. പക്ഷെ ബസ്‌ നിറയെ യാത്രക്കാര്‍.എല്ലാവരും തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക്. പമ്പയില്‍ നിന്ന് വരുന്നതാണ്. എന്തായാലും അതില്‍ കയറിക്കൂടി. അത് എം സി റോഡ്‌ വഴി പോകുന്നതകയാല്‍ വഴിയില്‍ ഒരിടതിറങ്ങി(ഓച്ചിര) ആണെന്ന് ഓര്‍ക്കുന്നു. അവിടന്ന് കൊല്ലത്തേക്ക് ഒരു ബസ്‌. അവിടെ എത്തിയപ്പോ തന്നെ ആഗ്രഹം പോലെ ആദ്യം അനിയന് പോകാന്‍ പാകത്തില്‍ ഒരു സുല്‍ത്താന്‍ ബത്തേരി സൂപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റ്. അതില്‍ അവനെ കയറ്റി,കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ എനിക്കുള്ള തിരുവനന്തപുരം ബസ്‌. സമാധാനം എന്നത് ഏതൊക്കെ വിധത്തില്‍ ഒരാളെ തേടിയെത്തുന്നു! എങ്ങനെയായാലും അത് ശരിക്കും അനുഭവിക്കനമെങ്ങില്‍ കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ട ശേഷമാവുന്നതാണ് നല്ലത്. നല്ലൊരു സീറ്റ്‌ നോക്കിയിരുന്നതും ഉറക്കവും സ്വപ്നങ്ങളും എന്നെ താഴുകിയതും ഏതേതു കാലത്ത് എന്ന് അറിയാനാവാത്ത വിധം ഒരു മയക്കതിലെക്കൂളിയിട്ടു. 

Monday, 26 December 2011

നൊമ്പര മഴ

നോമ്ബരമേഘമേ നിന്‍ ഘന പാളികള്‍ എന്നില്‍ വിതച്ചൊര വിങ്ങല്‍
തീരുമോ മഴയായി നീ പെയ്തു തീര്‍ന്നീടുകില്‍
ചെമ്പൊന്നിന്‍ കിരണങ്ങള്‍ നിനക്കെകിയോരാ ഭംഗിയില്‍ മയങ്ങി നീ
പെയ്യാതെ നീ കിടന്നീടിലെന്‍ ഹൃദയ വനിയിലെ നാമ്പുകള്‍ കരിഞ്ഞിടും

Wednesday, 7 September 2011

Condemn Delhi Terrorist Attack

The cowards have done another of their sadistic enjoyment. They don't realize that
world is progressing and their idiotic ideologies are no more of any value. First try
to see human life and its beauty. Don't destroy it, even if you can not build or enjoy
one yourselves. The human life cannot be destroyed by brutal forces or barbaric
actions. It is the dream, hard work, aspirations, ambitions you are destroying. But, that
spirit which outlive all these and life bloom again. It cannot be wiped out by your
intolerance. History will not forgive you.
The cancer of terrorism should be removed at any cost. No emotional support should
be given to those cowards who doesn't value the life of others. Those selfish motives
are not at all acceptable, whatever name they are doing this. Everybody has got only
one life and some believe they are special just because they have suffered in life. That
is not at all a balanced man's thought. This attitude needs real treatment. People will
come to streets if they don't stop this, themselves

Monday, 29 August 2011

http://www.firstpost.com/blogs/politics-blogs/annas-backroom-boys-did-a-great-job-but-the-frontroom-70813.html

Saturday, 11 June 2011

അവള്‍ക് ന്ഹാന്‍ കൊടുതെന്റെ ഹൃദയതിന്നടിതട്ടിലെ ഉറവ തന്‍ പട്ടയം
അവളോട്‌ ന്ഹന്‍ ചോദിചില്ലവളുടെ സമ്മതവും ആശകളും
എന്നലവലെടുതില്ലൊരു തുള്ളി പോലും ന്ഹന്‍ ആശിച്ച പോല്‍
എന്‍ നമോവാകം ന്ഹന്‍ എകട്ടെ നിന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ ഉണ്മയ്ക്ക്
എന്നാലെന്ത് ചെയ്വൂ ഉറവ വഴിമാരിപ്പോയോരെന്‍ ഹൃദയത്തെ
അണകള്‍ കെട്ടിയും മതിലുകള്‍ പണിതും രക്ഷിചെടുക്കവതോ എന്‍
വേലിയേറ്റങ്ങളും അഗ്നികളും വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നേന്‍ ഹൃദയത്തെ
നിന്‍ സമ്മതമില്ലാതെ നിന്‍ ഹൃദയതിന്‍ ഉദ്യാനത്തില കടന്നു ന്ഹന്‍ മോഷ്ടിച്ച്
നിന്‍ അകതാരിന്‍ നന്മകള്‍ വളം ചേര്‍ത്ത് വളര്‍ത്തിയ പനിനീര്‍ പൂവുകളെ
എന്നലെന്‍ അന്തരളത്തില്‍ വളര്‍ന്നു മോഹങ്ങള്‍ ആ തോട്ടത്തില്‍ വസിച്ചു
പൂക്കളെ സ്നേഹിച്ചു മുള്ളുകളെ മാനിച് തോട്ടത്തെ പാലിക്കുവാന്‍
അറിയില്ലെനിക്കെതും എനിക്കെന്തു പിഴച്ചു ന്ഹന്‍ ശരിയോ തെറ്റോ

Tuesday, 24 May 2011

ദൈവം മച്ചുവിനോട് ചോദിച്ചു "നിനക്ക് ന്ഹാന്‍ കഷടപ്പട്കളില്ലല്ലാത്ത സ്വര്‍ഗത്തില്‍ ഒരിടം തരാം. പകരം നീ
നിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ നിറഞ്ഞ ജീവിതം ഉപേക്ഷിക്കണം. നിന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും കുട്ടിക്കും ന്ഹന്‍ വേണ്ടത്ര സമ്പത്ത്
കൊടുക്കാം. അവര്‍ക്ക് പുതു ജീവിതത്തിനു വേണ്ടതെല്ലാം കൊടുക്കാം." ഓഷോ മച്ചുവിനെ ഉപദേശിച്ചു. "മനുഷ്യന്‍
ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് ചിന്തിക്കണം. അച്ഛന്‍ എന്ന പദം തന്നെ മനുഷ്യ നിര്‍മിതമാണ്‌. അത് സ്വകാര്യ സ്വത്തിന്റെ
സംരക്ഷണത്തിന് വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു സംജ്ഞ്ഹ മാത്രമാണ്. അത്തരം ഒരു മായാ വലയതില്‍ പെട്ട് നീ നിന്റെ മാത്രമല്ല
നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെയും സൌഭാഗ്യങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്". ദൈവം വീണ്ടും ഓര്‍മിപ്പിച്ചു. "എന്റെ കണക്കു
പുസ്തക പ്രകാരം നിനക്ക് വേണ്ടി ഇതില്‍ പരം ഒരു സൌഭാഗ്യം ന്ഹന്‍ തരാനില്ല. നിനക്ക് ന്ഹന്‍ അറിവും വിവേകവും
വേണ്ടുവോളം തന്നിട്ടുണ്ട്. അവസരങ്ങള്‍ കളയരുത് എന്ന പാഠം ന്ഹന്‍ വേണ്ടതിലധികം പഠിപ്പിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്. എന്താണ്
നിന്റെ തീരുമാനം?
മാച്ചു പറഞ്ഞു ന്ഹന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ മഹത്വം അവന്‍ വെല്ലുവിളികളിലാണ്‌ തെളിയിക്കേണ്ടത്.
ന്ഹന്‍ എന്റെ കുടുംബത്തിനും എനിക്കും വേണ്ടി എന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാം. പക്ഷെ എനിക്ക് എന്റെ ഭാര്യയെയും
കുട്ടിയേയും അവസാനമായി ഒന്ന് കാണണം. സംസാരിക്കണം. അവരെ ഒന്ന് ഉമ്മ വെക്കണം. ദൈവം പറഞ്ഞു. മറ്റൊരു ജീവിതം
തുടങ്ങാന്‍ പോവുന്ന അവരെ നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സുഗന്ധം കൊണ്ട് നീ പ്രലോഭിപ്പിക്കരുത്. എന്നാല്‍ നിനക്ക് സംസാരിക്കാം.
എന്നാല്‍ ഉമ്മ വെക്കരുത്. എന്നെ കണ്ട കാര്യം നീ അവരോടു കൂടി പറയണം.
മച്ചുവിനെ കണ്ട പാടെ മച്ച്വിന്റെ മകള്‍ ഓടി വന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അച്ഛനെ കനാതതിലുള്ള അവളുടെ ദുഃഖം കവിളില്‍ ചാലിട്ട
ഉപ്പു പാടകളായി പാറിപ്പറന്ന മുടിയിഴകളായി മാറിയിരുന്നു. അവള്‍ അച്ഛന്റെ സാന്ത്വനത്തിനും ഉമ്മകല്‍ക്കുമായി അക്ഷമ
യായി. മച്ചുവിന്റെ ഹൃദയഭാരം താങ്ങാവുന്നതിലും അധികമായി. എന്നാല്‍ വാക്ക് തെറ്റിക്കരുത്. മച്ചു കഥ മുഴവന്‍ ഭാര്യയോട്‌
പറഞ്ഞു. അവള്‍ക്കും ജീവിതത്തിന്റെ ഈ സൌഭാഗ്യങ്ങളെ തള്ളിക്കളയാന്‍ പാടില്ലെന്ന് തന്നെ തോന്നി. തന്റെ ഭര്‍ത്താവു പോയാലും
തനിക്കൊരു സ്നേഹമയനായ ഭര്‍ത്താവിനെ കിട്ടാതിരിക്കാന്‍ ന്യായമില്ല. എല്ലാവരുടെയും നല്ലതിന് വേണ്ടി പ്രയത്നിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്
യഥാര്‍ത്ഥ ഉത്തരവാദിത പാലനം.